Motyw 60

Sys­te­my AI wy­ko­rzy­sty­wa­ne w za­rzą­dza­niu mi­gra­cją, azy­lem i kon­tro­lą gra­nicz­ną mają wpływ na osoby, które czę­sto znaj­du­ją się w szcze­gól­nie trud­nej sy­tu­acji i które są za­leż­ne od re­zul­ta­tów dzia­łań wła­ści­wych or­ga­nów pu­blicz­nych. Do­kład­ność, nie­dy­skry­mi­nu­ją­cy cha­rak­ter i przej­rzy­stość sys­te­mów AI wy­ko­rzy­sty­wa­nych w tych kon­tek­stach są zatem szcze­gól­nie istot­ne w celu za­pew­nie­nia po­sza­no­wa­nia praw pod­sta­wo­wych osób, na które AI ma wpływ, w szcze­gól­no­ści ich prawa do swo­bod­ne­go prze­miesz­cza­nia się, nie­dy­skry­mi­na­cji, ochro­ny życia pry­wat­ne­go i da­nych oso­bo­wych, ochro­ny mię­dzy­na­ro­do­wej i do­brej ad­mi­ni­stra­cji. O ile wy­ko­rzy­sta­nie sys­te­mów AI jest do­zwo­lo­ne zgod­nie z wła­ści­wy­mi prze­pi­sa­mi prawa Unii i prawa kra­jo­we­go, za sys­te­my wy­so­kie­go ry­zy­ka na­le­ży zatem uznać sys­te­my AI prze­zna­czo­ne do wy­ko­rzy­sty­wa­nia przez wła­ści­we or­ga­ny pu­blicz­ne lub w ich imie­niu lub przez in­sty­tu­cje, or­ga­ny i jed­nost­ki or­ga­ni­za­cyj­ne Unii od­po­wie­dzial­ne za wy­ko­ny­wa­nie zadań w dzie­dzi­nach za­rzą­dza­nia mi­gra­cją, azy­lem i kon­tro­lą gra­nicz­ną, takie jak wa­rio­gra­fy i po­dob­ne na­rzę­dzia, gdy sys­te­my te sto­su­je się do oceny nie­któ­rych ro­dza­jów ry­zy­ka stwa­rza­nych przez osoby fi­zycz­ne wjeż­dża­ją­ce na te­ry­to­rium pań­stwa człon­kow­skie­go lub ubie­ga­ją­ce się o wizę lub azyl, do wspie­ra­nia wła­ści­wych or­ga­nów pu­blicz­nych przy roz­pa­try­wa­niu wnio­sków o udzie­le­nie azylu, o wy­da­nie wizy i do­ku­men­tów po­by­to­wych oraz zwią­za­nych z nimi skarg w od­nie­sie­niu do celu, jakim jest usta­le­nie kwa­li­fi­ko­wal­no­ści osób fi­zycz­nych ubie­ga­ją­cych się o przy­zna­nie okre­ślo­ne­go sta­tu­su, w tym przy po­wią­za­nej oce­nie wia­ry­god­no­ści do­wo­dów, do celów wy­kry­wa­nia, roz­po­zna­wa­nia lub iden­ty­fi­ka­cji osób fi­zycz­nych w kon­tek­ście za­rzą­dza­nia mi­gra­cją, azy­lem i kon­tro­lą gra­nicz­ną, z wy­jąt­kiem we­ry­fi­ka­cji do­ku­men­tów po­dró­ży. Sys­te­my AI w ob­sza­rze za­rzą­dza­nia mi­gra­cją, azy­lem i kon­tro­lą gra­nicz­ną ob­ję­te ni­niej­szym roz­po­rzą­dze­niem po­win­ny być zgod­ne z od­po­wied­ni­mi wy­mo­ga­mi pro­ce­du­ral­ny­mi okre­ślo­ny­mi w roz­po­rzą­dze­niu Par­la­men­tu Eu­ro­pej­skie­go i Rady (WE) nr 810/2009^[39], dy­rek­ty­wie Par­la­men­tu Eu­ro­pej­skie­go i Rady 2013/32/UE^[40] i w in­nych wła­ści­wych prze­pi­sach prawa Unii. Wy­ko­rzy­sta­nie sys­te­mów AI w za­rzą­dza­niu mi­gra­cją, azy­lem i kon­tro­lą gra­nicz­ną nie po­win­no w żad­nym wy­pad­ku być wy­ko­rzy­sty­wa­ne przez pań­stwa człon­kow­skie lub in­sty­tu­cje, or­ga­ny i jed­nost­ki or­ga­ni­za­cyj­ne Unii jako spo­sób na obej­ście ich mię­dzy­na­ro­do­wych zo­bo­wią­zań wy­ni­ka­ją­cych z Kon­wen­cji ONZ do­ty­czą­cej sta­tu­su uchodź­ców spo­rzą­dzo­nej w Ge­ne­wie dnia 28 lipca 1951 r., zmie­nio­nej pro­to­ko­łem z dnia 31 stycz­nia 1967 r. Nie po­win­ny być one rów­nież wy­ko­rzy­sty­wa­ne w żaden spo­sób do na­ru­sza­nia za­sa­dy non-​refoulement ani do od­ma­wia­nia bez­piecz­nych i sku­tecz­nych le­gal­nych spo­so­bów wjaz­du na te­ry­to­rium Unii, w tym prawa do ochro­ny mię­dzy­na­ro­do­wej.