Motyw 39

Wszel­kie prze­twa­rza­nie da­nych bio­me­trycz­nych i in­nych da­nych oso­bo­wych zwią­za­ne z wy­ko­rzy­sta­niem sys­te­mów AI do iden­ty­fi­ka­cji bio­me­trycz­nej, inne niż w związ­ku z wy­ko­rzy­sty­wa­niem sys­te­mów zdal­nej iden­ty­fi­ka­cji bio­me­trycz­nej w cza­sie rze­czy­wi­stym w prze­strze­ni pu­blicz­nej w celu ści­ga­nia prze­stępstw zgod­nie z prze­pi­sa­mi ni­niej­sze­go roz­po­rzą­dze­nia, po­win­no po­zo­sta­wać zgod­ne z wy­mo­ga­mi wy­ni­ka­ją­cy­mi z art. 10 dy­rek­ty­wy (UE) 2016/680. Do celów in­nych niż ści­ga­nie prze­stępstw art. 9 ust. 1 roz­po­rzą­dze­nia (UE) 2016/679 i art. 10 ust. 1 roz­po­rzą­dze­nia (UE) 2018/1725 za­ka­zu­ją prze­twa­rza­nia da­nych bio­me­trycz­nych z uwzględ­nie­niem ogra­ni­czo­nej licz­by wy­jąt­ków okre­ślo­nych w tych ar­ty­ku­łach. W ra­mach sto­so­wa­nia art. 9 ust. 1 roz­po­rzą­dze­nia (UE) 2016/679 wy­ko­rzy­sty­wa­nie zdal­nej iden­ty­fi­ka­cji bio­me­trycz­nej do celów in­nych niż ści­ga­nie prze­stępstw było już przed­mio­tem de­cy­zji za­ka­zu­ją­cych ta­kie­go wy­ko­rzy­sty­wa­nia, wy­da­wa­nych przez kra­jo­we or­ga­ny ochro­ny da­nych.