Motyw 153

Pań­stwa człon­kow­skie od­gry­wa­ją klu­czo­wą rolę w sto­so­wa­niu i eg­ze­kwo­wa­niu ni­niej­sze­go roz­po­rzą­dze­nia. W tym za­kre­sie każde pań­stwo człon­kow­skie po­win­no wy­zna­czyć co naj­mniej jedną jed­nost­kę no­ty­fi­ku­ją­cą i co naj­mniej jeden organ nad­zo­ru ryku jako wła­ści­we or­ga­ny kra­jo­we do celów spra­wo­wa­nia nad­zo­ru nad sto­so­wa­niem i wy­ko­ny­wa­niem ni­niej­sze­go roz­po­rzą­dze­nia. Pań­stwa człon­kow­skie mogą pod­jąć de­cy­zję o wy­zna­cze­niu do­wol­ne­go ro­dza­ju pod­mio­tu pu­blicz­ne­go do wy­ko­ny­wa­nia zadań wła­ści­wych or­ga­nów kra­jo­wych w ro­zu­mie­niu ni­niej­sze­go roz­po­rzą­dze­nia, zgod­nie z ich okre­ślo­ny­mi kra­jo­wy­mi ce­cha­mi or­ga­ni­za­cyj­ny­mi i po­trze­ba­mi. Aby zwięk­szyć efek­tyw­ność or­ga­ni­za­cyj­ną po stro­nie państw człon­kow­skich oraz usta­no­wić po­je­dyn­czy punkt kon­tak­to­wy dla ogółu spo­łe­czeń­stwa oraz in­nych part­ne­rów na po­zio­mie państw człon­kow­skich i na po­zio­mie Unii, każde pań­stwo człon­kow­skie po­win­no wy­zna­czyć organ nad­zo­ru rynku, który peł­nił­by funk­cję po­je­dyn­cze­go punk­tu kon­tak­to­we­go.