Motyw 12

Po­ję­cie „sys­te­mu AI” w ni­niej­szym roz­po­rzą­dze­niu po­win­no być jasno zde­fi­nio­wa­ne i ści­śle po­wią­za­ne z pra­ca­mi or­ga­ni­za­cji mię­dzy­na­ro­do­wych zaj­mu­ją­cych się AI, aby za­pew­nić pew­ność prawa, uła­twiać mię­dzy­na­ro­do­wą kon­wer­gen­cję i sze­ro­ką ak­cep­ta­cję, przy jed­no­cze­snym za­pew­nie­niu swo­bo­dy umoż­li­wia­ją­cej do­sto­so­wa­nie się do szyb­kie­go roz­wo­ju tech­no­lo­gicz­ne­go w tej dzie­dzi­nie. Po­nad­to po­ję­cie to po­win­no opie­rać się na klu­czo­wych ce­chach sys­te­mów AI, które od­róż­nia­ją je od prost­szych tra­dy­cyj­nych sys­te­mów opro­gra­mo­wa­nia lub za­ło­żeń pro­gra­mi­stycz­nych, i nie po­win­no obej­mo­wać sys­te­mów opar­tych na za­sa­dach okre­ślo­nych wy­łącz­nie przez osoby fi­zycz­ne w celu au­to­ma­tycz­ne­go wy­ko­ny­wa­nia ope­ra­cji. Jedną z klu­czo­wych cech sys­te­mów AI jest ich zdol­ność do wnio­sko­wa­nia. Ta zdol­ność do wnio­sko­wa­nia od­no­si się do pro­ce­su uzy­ski­wa­nia wy­ni­ków, ta­kich jak pre­dyk­cje, tre­ści, za­le­ce­nia lub de­cy­zje, które mogą wpły­wać na śro­do­wi­sko fi­zycz­ne i wir­tu­al­ne, oraz do zdol­no­ści sys­te­mów AI do two­rze­nia mo­de­li lub al­go­ryt­mów na pod­sta­wie in­for­ma­cji wej­ścio­wych lub da­nych. Tech­ni­ki, które umoż­li­wia­ją wnio­sko­wa­nie pod­czas two­rze­nia sys­te­mu AI, obej­mu­ją me­cha­ni­zmy ucze­nia ma­szy­no­we­go, które na pod­sta­wie da­nych uczą się, jak osią­gnąć okre­ślo­ne cele, oraz po­dej­ścia opar­te na lo­gi­ce i wie­dzy, które po­le­ga­ją na wnio­sko­wa­niu na pod­sta­wie za­ko­do­wa­nej wie­dzy lub sym­bo­licz­ne­go przed­sta­wie­nia za­da­nia, które na­le­ży roz­wią­zać. Zdol­ność sys­te­mu AI do wnio­sko­wa­nia wy­kra­cza poza pod­sta­wo­we prze­twa­rza­nie da­nych w wy­ni­ku umoż­li­wia­nia ucze­nia się, ro­zu­mo­wa­nia lub mo­de­lo­wa­nia. Ter­min „ma­szy­no­wy” od­no­si się do faktu, że sys­te­my AI dzia­ła­ją z wy­ko­rzy­sta­niem ma­szyn. Od­nie­sie­nie do wy­raź­nych lub do­ro­zu­mia­nych celów pod­kre­śla, że sys­te­my AI mogą dzia­łać we­dług jasno okre­ślo­nych lub do­ro­zu­mia­nych celów. Cele sys­te­mu AI mogą róż­nić się od prze­zna­cze­nia sys­te­mu AI w okre­ślo­nym kon­tek­ście. Na po­trze­by ni­niej­sze­go roz­po­rzą­dze­nia śro­do­wi­ska na­le­ży ro­zu­mieć jako kon­tek­sty, w któ­rych dzia­ła­ją sys­te­my AI, na­to­miast wy­ni­ki ge­ne­ro­wa­ne przez sys­tem AI od­zwier­cie­dla­ją różne funk­cje wy­ko­ny­wa­ne przez sys­te­my AI i obej­mu­ją pre­dyk­cje, tre­ści, za­le­ce­nia lub de­cy­zje. Sys­te­my AI są za­pro­jek­to­wa­ne tak, aby dzia­ła­ły z róż­nym po­zio­mem au­to­no­mii, co ozna­cza, że są w pew­nym stop­niu nie­za­leż­ne od za­an­ga­żo­wa­nia ze stro­ny czło­wie­ka i zdol­ne do dzia­ła­nia bez in­ter­wen­cji czło­wie­ka. Zdol­ność ad­ap­ta­cji, jaką sys­tem AI może wy­ka­zać po jego wdro­że­niu, od­no­si się do zdol­no­ści do sa­mo­ucze­nia się, która umoż­li­wia zmia­nę sys­te­mu w cza­sie jego wy­ko­rzy­sty­wa­nia. Sys­te­my AI mogą być wy­ko­rzy­sty­wa­ne jako sa­mo­dziel­ne roz­wią­za­nia lub jako ele­ment pro­duk­tu, nie­za­leż­nie od tego, czy sys­tem jest fi­zycz­nie zin­te­gro­wa­ny z pro­duk­tem (wbu­do­wa­ny), czy też służy re­ali­za­cji funk­cji pro­duk­tu, choć nie jest z nim zin­te­gro­wa­ny (nie­wbu­do­wa­ny).