Ar­ty­kuł 41: Wspól­ne spe­cy­fi­ka­cje

Ko­mi­sja może przyj­mo­wać akty wy­ko­naw­cze usta­na­wia­ją­ce wspól­ne spe­cy­fi­ka­cje w od­nie­sie­niu do wy­mo­gów usta­no­wio­nych w sek­cji 2 ni­niej­sze­go roz­dzia­łu lub, w sto­sow­nych przy­pad­kach, obo­wiąz­ków usta­no­wio­nych w roz­dzia­le V sek­cja 2 i 3, w przy­pad­ku gdy speł­nio­ne są na­stę­pu­ją­ce wa­run­ki:

Przy­go­to­wu­jąc pro­jekt wspól­nych spe­cy­fi­ka­cji, Ko­mi­sja kon­sul­tu­je się z forum do­rad­czym, o któ­rym mowa w art. 67.

Akty wy­ko­naw­cze, o któ­rych mowa w aka­pi­cie pierw­szym ni­niej­sze­go ustę­pu, przyj­mu­je się zgod­nie z pro­ce­du­rą spraw­dza­ją­cą, o któ­rej mowa w art. 98 ust. 2.

Przed przy­go­to­wa­niem pro­jek­tu aktu wy­ko­naw­cze­go Ko­mi­sja in­for­mu­je ko­mi­tet, o któ­rym mowa w art. 22 roz­po­rzą­dze­nia (UE) nr 1025/2012, że uważa za speł­nio­ne wa­run­ki usta­no­wio­ne w ust. 1 ni­niej­sze­go ar­ty­ku­łu.

W przy­pad­ku sys­te­mów AI wy­so­kie­go ry­zy­ka lub mo­de­li AI ogól­ne­go prze­zna­cze­nia zgod­nych ze wspól­ny­mi spe­cy­fi­ka­cja­mi, o któ­rych mowa w ust. 1, lub z czę­ścia­mi tych spe­cy­fi­ka­cji do­mnie­mu­je się, że są one zgod­ne z wy­mo­ga­mi usta­no­wio­ny­mi w sek­cji 2 ni­niej­sze­go roz­dzia­łu lub, w sto­sow­nych przy­pad­kach, speł­nia­ją obo­wiąz­ki usta­no­wio­ne w roz­dzia­le V sek­cja 2 i 3, w za­kre­sie, w jakim te wspól­ne spe­cy­fi­ka­cje obej­mu­ją te wy­mo­gi i te obo­wiąz­ki.

W przy­pad­ku gdy eu­ro­pej­ska or­ga­ni­za­cja nor­ma­li­za­cyj­na przyj­mu­je normę zhar­mo­ni­zo­wa­ną i pro­po­nu­je Ko­mi­sji opu­bli­ko­wa­nie od­nie­sie­nia do niej w Dzien­ni­ku Urzę­do­wym Unii Eu­ro­pej­skiej, Ko­mi­sja oce­nia normę zhar­mo­ni­zo­wa­ną zgod­nie z roz­po­rzą­dze­niem (UE) nr 1025/2012. W przy­pad­ku opu­bli­ko­wa­nia od­nie­sie­nia do normy zhar­mo­ni­zo­wa­nej w Dzien­ni­ku Urzę­do­wym Unii Eu­ro­pej­skiej Ko­mi­sja uchy­la akty wy­ko­naw­cze, o któ­rych mowa w ust. 1, lub ich czę­ści, które obej­mu­ją te same wy­mo­gi usta­no­wio­ne w sek­cji 2 ni­niej­sze­go roz­dzia­łu lub, w sto­sow­nych przy­pad­kach, te same obo­wiąz­ki usta­no­wio­ne w roz­dzia­le V sek­cja 2 i 3.

W przy­pad­ku gdy do­staw­cy sys­te­mów AI wy­so­kie­go ry­zy­ka lub mo­de­li AI ogól­ne­go prze­zna­cze­nia nie za­pew­nią zgod­no­ści ze wspól­ny­mi spe­cy­fi­ka­cja­mi, o któ­rych mowa w ust. 1, na­le­ży­cie wy­ka­zu­ją oni, że przy­ję­li roz­wią­za­nia tech­nicz­ne, które są zgod­ne z wy­mo­ga­mi, o któ­rych mowa w roz­dzia­le I sek­cja 2, lub, w sto­sow­nych przy­pad­kach, speł­nia­ją obo­wiąz­ki usta­no­wio­ne w roz­dzia­le V sek­cja 2 i 3, na po­zio­mie co naj­mniej rów­no­waż­nym tym wspól­nym spe­cy­fi­ka­cjom.

W przy­pad­ku gdy pań­stwo człon­kow­skie uważa, że wspól­na spe­cy­fi­ka­cja nie jest cał­ko­wi­cie zgod­na z wy­mo­ga­mi usta­no­wio­ny­mi w sek­cji 2 lub, w sto­sow­nych przy­pad­kach, nie speł­nia cał­ko­wi­cie obo­wiąz­ków usta­no­wio­nych w roz­dzia­le V sek­cja 2 i 3, in­for­mu­je o tym Ko­mi­sję, przed­sta­wia­jąc szcze­gó­ło­we wy­ja­śnie­nie. Ko­mi­sja oce­nia te in­for­ma­cje i w sto­sow­nym przy­pad­ku zmie­nia akt wy­ko­naw­czy usta­na­wia­ją­cy daną wspól­ną spe­cy­fi­ka­cję.