Motyw 121

Klu­czo­wą rolę w do­star­cza­niu do­staw­com roz­wią­zań tech­nicz­nych – zgod­nie z ak­tu­al­nym sta­nem wie­dzy tech­nicz­nej – w celu za­pew­nie­nia zgod­no­ści z ni­niej­szym roz­po­rzą­dze­niem po­win­na od­gry­wać nor­ma­li­za­cja, tak aby pro­mo­wać in­no­wa­cje oraz kon­ku­ren­cyj­ność i wzrost go­spo­dar­czy na jed­no­li­tym rynku. Zgod­ność z nor­ma­mi zhar­mo­ni­zo­wa­ny­mi okre­ślo­ny­mi w art. 2 pkt 1 lit. c) roz­po­rzą­dze­nia Par­la­men­tu Eu­ro­pej­skie­go i Rady (UE) nr 1025/2012^[48], które z za­ło­że­nia mają od­zwier­cie­dlać stan wie­dzy tech­nicz­nej, po­win­na sta­no­wić dla do­staw­ców spo­sób wy­ka­za­nia zgod­no­ści z wy­mo­ga­mi ni­niej­sze­go roz­po­rzą­dze­nia. Przy opra­co­wy­wa­niu norm na­le­ży zatem za­chę­cać do zrów­no­wa­żo­nej re­pre­zen­ta­cji in­te­re­sów wszyst­kich za­in­te­re­so­wa­nych stron, w szcze­gól­no­ści MŚP, or­ga­ni­za­cji kon­su­menc­kich oraz za­in­te­re­so­wa­nych stron dzia­ła­ją­cych na rzecz ochro­ny śro­do­wi­ska i spo­łe­czeń­stwa zgod­nie z art. 5 i 6 roz­po­rzą­dze­nia (UE) nr 1025/2012. Aby uła­twić osią­ga­nie zgod­no­ści, wnio­ski o nor­ma­li­za­cję po­win­ny być wy­da­wa­ne przez Ko­mi­sję bez zbęd­nej zwło­ki. Przy­go­to­wu­jąc wnio­sek o nor­ma­li­za­cję, Ko­mi­sja po­win­na skon­sul­to­wać się z forum do­rad­czym i Radą ds. AI, aby ze­brać od­po­wied­nią wie­dzę fa­cho­wą. Jed­nak­że w przy­pad­ku braku od­po­wied­nich od­nie­sień do norm zhar­mo­ni­zo­wa­nych Ko­mi­sja po­win­na mieć moż­li­wość usta­no­wie­nia, w dro­dze aktów wy­ko­naw­czych i po kon­sul­ta­cji z forum do­rad­czym, wspól­nych spe­cy­fi­ka­cji do­ty­czą­cych nie­któ­rych wy­mo­gów okre­ślo­nych w ni­niej­szym roz­po­rzą­dze­niu. Ta wspól­na spe­cy­fi­ka­cja po­win­na sta­no­wić wy­jąt­ko­we roz­wią­za­nie awa­ryj­ne uła­twia­ją­ce do­staw­cy speł­nie­nie wy­mo­gów ni­niej­sze­go roz­po­rzą­dze­nia, w przy­pad­ku gdy wnio­sek o nor­ma­li­za­cję nie zo­stał za­ak­cep­to­wa­ny przez żadną z eu­ro­pej­skich or­ga­ni­za­cji nor­ma­li­za­cyj­nych lub gdy od­po­wied­nie normy zhar­mo­ni­zo­wa­ne w nie­wy­star­cza­ją­cym stop­niu uwzględ­nia­ją obawy do­ty­czą­ce praw pod­sta­wo­wych lub gdy normy zhar­mo­ni­zo­wa­ne nie są zgod­ne z wnio­skiem, lub gdy wy­stę­pu­ją opóź­nie­nia w przy­ję­ciu od­po­wied­niej normy zhar­mo­ni­zo­wa­nej. Je­że­li opóź­nie­nie w przy­ję­ciu normy zhar­mo­ni­zo­wa­nej wy­ni­ka ze zło­żo­no­ści tech­nicz­nej danej normy, Ko­mi­sja po­win­na to uwzględ­nić, zanim za­cznie roz­wa­żać usta­no­wie­nie wspól­nych spe­cy­fi­ka­cji. Przy opra­co­wy­wa­niu wspól­nych spe­cy­fi­ka­cji za­chę­ca się Ko­mi­sję do współ­pra­cy z part­ne­ra­mi mię­dzy­na­ro­do­wy­mi i mię­dzy­na­ro­do­wy­mi or­ga­na­mi nor­ma­li­za­cyj­ny­mi.