Ar­ty­kuł 99: Kary

Zgod­nie z za­sa­da­mi i wa­run­ka­mi usta­no­wio­ny­mi w ni­niej­szym roz­po­rzą­dze­niu pań­stwa człon­kow­skie usta­na­wia­ją prze­pi­sy do­ty­czą­ce kar i in­nych środ­ków eg­ze­kwo­wa­nia prawa, które mogą rów­nież obej­mo­wać ad­mi­ni­stra­cyj­ne kary pie­nięż­ne, ostrze­że­nia i środ­ki nie­pie­nięż­ne, ma­ją­cych za­sto­so­wa­nie w przy­pad­ku wszel­kich na­ru­szeń prze­pi­sów ni­niej­sze­go roz­po­rzą­dze­nia przez ope­ra­to­rów i po­dej­mu­ją wszel­kie nie­zbęd­ne środ­ki w celu za­pew­nie­nia ich wła­ści­we­go i sku­tecz­ne­go wy­ko­ny­wa­nia, z uwzględ­nie­niem wy­tycz­nych wy­da­nych przez Ko­mi­sję zgod­nie z art. 96. Prze­wi­dzia­ne kary muszą być sku­tecz­ne, pro­por­cjo­nal­ne i od­stra­sza­ją­ce. Na­kła­da­jąc kary, pań­stwa człon­kow­skie uwzględ­nia­ją in­te­re­sy MŚP, w tym przed­się­biorstw typu start-​up, i ma­łych spół­ek o śred­niej ka­pi­ta­li­za­cji oraz ich sy­tu­ację eko­no­micz­ną.

Pań­stwa człon­kow­skie nie­zwłocz­nie, nie póź­niej jed­nak niż do dnia roz­po­czę­cia sto­so­wa­nia, po­wia­da­mia­ją Ko­mi­sję o prze­pi­sach do­ty­czą­cych kar i in­nych środ­ków eg­ze­kwo­wa­nia prawa, o któ­rych mowa w ust. 1, jak rów­nież o ich wszel­kich póź­niej­szych zmia­nach.

Nie­prze­strze­ga­nie za­ka­zu prak­tyk w za­kre­sie AI, o któ­rych mowa w art. 5, pod­le­ga ad­mi­ni­stra­cyj­nej karze pie­nięż­nej w wy­so­ko­ści do 35 000 000 EUR lub – je­że­li spraw­cą na­ru­sze­nia jest przed­się­bior­stwo – w wy­so­ko­ści do 7 % jego cał­ko­wi­te­go rocz­ne­go świa­to­we­go ob­ro­tu z po­przed­nie­go roku ob­ro­to­we­go, w za­leż­no­ści od tego, która z tych kwot jest wyż­sza.

Nie­prze­strze­ga­nie któ­re­go­kol­wiek z prze­pi­sów do­ty­czą­cych ope­ra­to­rów lub jed­no­stek no­ty­fi­ko­wa­nych, in­nych niż prze­pi­sy usta­no­wio­ne w art. 5, pod­le­ga ad­mi­ni­stra­cyj­nej karze pie­nięż­nej w wy­so­ko­ści do 15 000 000 EUR lub – je­że­li spraw­cą na­ru­sze­nia jest przed­się­bior­stwo – w wy­so­ko­ści do 3 % jego cał­ko­wi­te­go rocz­ne­go świa­to­we­go ob­ro­tu z po­przed­nie­go roku ob­ro­to­we­go, w za­leż­no­ści od tego, która z tych kwot jest wyż­sza:

Do­star­cza­nie nie­pra­wi­dło­wych, nie­kom­plet­nych lub wpro­wa­dza­ją­cych w błąd in­for­ma­cji jed­nost­kom no­ty­fi­ko­wa­nym lub wła­ści­wym or­ga­nom kra­jo­wym w od­po­wie­dzi na ich wnio­sek pod­le­ga ad­mi­ni­stra­cyj­nej karze pie­nięż­nej w wy­so­ko­ści do 7 500 000 EUR lub – je­że­li spraw­cą na­ru­sze­nia jest przed­się­bior­stwo – w wy­so­ko­ści do 1 % jego cał­ko­wi­te­go rocz­ne­go świa­to­we­go ob­ro­tu z po­przed­nie­go roku ob­ro­to­we­go, w za­leż­no­ści od tego, która z tych kwot jest wyż­sza.

W przy­pad­ku MŚP, w tym przed­się­biorstw typu start-​up, wy­so­kość kary pie­nięż­nej, o któ­rej mowa w ni­niej­szym ar­ty­ku­le, nie prze­kra­cza war­to­ści pro­cen­to­wej lub kwoty, o któ­rych mowa w ust. 3, 4 i 5, w za­leż­no­ści od tego, która z tych kwot jest niż­sza.

W przy­pad­ku ma­łych spół­ek o śred­niej ka­pi­ta­li­za­cji każda kara pie­nięż­na, o któ­rej mowa w ust. 4 i 5, nie prze­kra­cza war­to­ści pro­cen­to­wych lub kwoty, o któ­rej mowa w tych ustę­pach, w za­leż­no­ści od tego, która z tych war­to­ści jest niż­sza.

Przy po­dej­mo­wa­niu de­cy­zji o na­ło­że­niu ad­mi­ni­stra­cyj­nej kary pie­nięż­nej, oraz przy usta­la­niu jej wy­so­ko­ści w każ­dej in­dy­wi­du­al­nej spra­wie, uwzględ­nia się wszyst­kie istot­ne oko­licz­no­ści danej sy­tu­acji w każ­dym in­dy­wi­du­al­nym przy­pad­ku i zwra­ca się w sto­sow­nych przy­pad­kach uwagę na:

Każde pań­stwo człon­kow­skie usta­na­wia prze­pi­sy do­ty­czą­ce okre­śle­nia, w jakim za­kre­sie na or­ga­ny i pod­mio­ty pu­blicz­ne usta­no­wio­ne w tym pań­stwie człon­kow­skim można na­kła­dać ad­mi­ni­stra­cyj­ne kary pie­nięż­ne.

W za­leż­no­ści od sys­te­mu praw­ne­go państw człon­kow­skich prze­pi­sy do­ty­czą­ce ad­mi­ni­stra­cyj­nych kar pie­nięż­nych można sto­so­wać w taki spo­sób, że kary w tych pań­stwach człon­kow­skich są na­kła­da­ne, sto­sow­nie do przy­pad­ku, przez wła­ści­we sądy kra­jo­we lub inne od­po­wied­nie or­ga­ny. Sto­so­wa­nie ta­kich prze­pi­sów w tych pań­stwach człon­kow­skich ma sku­tek rów­no­waż­ny.

Wy­ko­ny­wa­nie upraw­nień na pod­sta­wie ni­niej­sze­go ar­ty­ku­łu pod­le­ga od­po­wied­nim za­bez­pie­cze­niom pro­ce­du­ral­nym zgod­nie z pra­wem Unii i pra­wem kra­jo­wym, obej­mu­ją­cym prawo do sku­tecz­nych środ­ka za­skar­że­nia i rze­tel­ne­go po­stę­po­wa­nia są­do­we­go.

Pań­stwa człon­kow­skie co roku skła­da­ją Ko­mi­sji spra­woz­da­nie do­ty­czą­ce ad­mi­ni­stra­cyj­nych kar pie­nięż­nych, które na­ło­ży­ły w danym roku zgod­nie z ni­niej­szym ar­ty­ku­łem, oraz do­ty­czą­ce wszel­kich po­wią­za­nych spo­rów lub po­stę­po­wań są­do­wych.