Ar­ty­kuł 97: Wy­ko­ny­wa­nie prze­ka­za­nych upraw­nień

Po­wie­rze­nie Ko­mi­sji upraw­nień do przyj­mo­wa­nia aktów de­le­go­wa­nych pod­le­ga wa­run­kom okre­ślo­nym w ni­niej­szym ar­ty­ku­le.

Upraw­nie­nia do przyj­mo­wa­nia aktów de­le­go­wa­nych, o któ­rych mowa w art. 6 ust. 6 i 7, art. 7 ust. 1 i 3, art. 11 ust. 3, art. 43 ust. 5 i 6, art. 47 ust. 5, art. 51 ust. 3, art. 52 ust. 4 i art. 53 ust. 5 i 6, po­wie­rza się Ko­mi­sji na okres pię­ciu lat od dnia 1 sierp­nia 2024 r. Upraw­nie­nia do przyj­mo­wa­nia aktów de­le­go­wa­nych, o któ­rych mowa w art. 2 ust. 13 i art. 30 ust. 2, po­wie­rza się Ko­mi­sji na okres pię­ciu lat od dnia 27 lipca 2026 r. Ko­mi­sja spo­rzą­dza spra­woz­da­nie do­ty­czą­ce prze­ka­za­nia upraw­nień nie póź­niej niż dzie­więć mie­się­cy przed koń­cem okre­su pię­ciu lat. Prze­ka­za­nie upraw­nień zo­sta­je au­to­ma­tycz­nie prze­dłu­żo­ne na takie same okre­sy, chyba że Par­la­ment Eu­ro­pej­ski lub Rada sprze­ci­wią się ta­kie­mu prze­dłu­że­niu nie póź­niej niż trzy mie­sią­ce przed koń­cem każ­de­go okre­su.

Prze­ka­za­nie upraw­nień, o któ­rym mowa w art. 2 ust. 13, w art. 6 ust. 6 i 7, art. 7 ust. 1 i 3, art. 11 ust. 3, art. 30 ust. 2, art. 43 ust. 5 i 6, art. 47 ust. 5, art. 51 ust. 3, art. 52 ust. 4 i art. 53 ust. 5 i 6, może zo­stać w do­wol­nym mo­men­cie od­wo­ła­ne przez Par­la­ment Eu­ro­pej­ski lub przez Radę. De­cy­zja o od­wo­ła­niu koń­czy prze­ka­za­nie okre­ślo­nych w niej upraw­nień. De­cy­zja o od­wo­ła­niu staje się sku­tecz­na na­stęp­ne­go dnia po jej opu­bli­ko­wa­niu w Dzien­ni­ku Urzę­do­wym Unii Eu­ro­pej­skiej lub w póź­niej­szym ter­mi­nie okre­ślo­nym w tej de­cy­zji. Nie wpły­wa ona na waż­ność już obo­wią­zu­ją­cych aktów de­le­go­wa­nych.

Przed przy­ję­ciem aktu de­le­go­wa­ne­go Ko­mi­sja kon­sul­tu­je się z eks­per­ta­mi wy­zna­czo­ny­mi przez każde pań­stwo człon­kow­skie zgod­nie z za­sa­da­mi okre­ślo­ny­mi w Po­ro­zu­mie­niu mię­dzy­in­sty­tu­cjo­nal­nym z dnia 13 kwiet­nia 2016 r. w spra­wie lep­sze­go sta­no­wie­nia prawa.

Nie­zwłocz­nie po przy­ję­ciu aktu de­le­go­wa­ne­go Ko­mi­sja prze­ka­zu­je go rów­no­cze­śnie Par­la­men­to­wi Eu­ro­pej­skie­mu i Ra­dzie.

Akt de­le­go­wa­ny przy­ję­ty na pod­sta­wie art. 2 ust. 13, art. 6 ust. 6 lub 7, art. 7 ust. 1 lub 3, art. 11 ust. 3, art. 30 ust. 2, art. 43 ust. 5 lub 6, art. 47 ust. 5, art. 51 ust. 3, art. 52 ust. 4 lub art. 53 ust. 5 lub 6 wcho­dzi w życie tylko wów­czas, gdy ani Par­la­ment Eu­ro­pej­ski, ani Rada nie wy­ra­zi­ły sprze­ci­wu w ter­mi­nie trzech mie­się­cy od prze­ka­za­nia tego aktu Par­la­men­to­wi Eu­ro­pej­skie­mu i Ra­dzie lub gdy, przed upły­wem tego ter­mi­nu, za­rów­no Par­la­ment Eu­ro­pej­ski, jak i Rada po­in­for­mo­wa­ły Ko­mi­sję, że nie wnio­są sprze­ci­wu. Ter­min ten prze­dłu­ża się o trzy mie­sią­ce z ini­cja­ty­wy Par­la­men­tu Eu­ro­pej­skie­go lub Rady.